اندازه گیری Metering Modes

درک روش های اندازه گیری و انواع آن

هر DSLR مدرن دارای چیزی است که به نام “Metering Mode” شناخته شده است،
همچنین به عنوان “Metering Camera”، “Metropolition Exposure Metering” و یابه سادگی “Metering” شناخته می شود.
دانستن اینکه چگونه اندازه گیری کار می کند و این که هر یک از روش های اندازه گیری در عکاسی مهم است،
چرا که به عکاسان کمک می کند تا مواجهه خود را با حداقل تلاش و گرفتن تصاویر بهتر در شرایط روشنایی غیر معمول.
در این مقیاس حالت اندازه گیری، من توضیح خواهم داد که اندازه گیری چیست،
چگونه کار می کند و چگونه می توان آن را برای عکاسی دیجیتال خود استفاده کرد.

  • وقتی اولین DSLR من را گرفتم(نیکون D80)،
    یکی از ناراحتی من این بود که برخی از عکس ها خیلی روشن یا خیلی تاریک می شوند.
    من تا به حال یک ایده نداشتم که چگونه آن را درست کنم، زمانی که در مورد حالت های اندازه گیری دوربین آموختم.

اندازه گیری چیست؟

اندازه گیری این است که چگونه دوربین شما تعیین می کندکه میزان صحیح شاتر و دیافراگم بایدچه باشد،بسته به میزان نور که به دوربین و  ISO می رسد .
در دوران قدیمی عکاسی، دوربین ها با متر “نور” مجهز نبودند، که یک سنسور است که میزان و شدت نور را اندازه گیری می کند.
عکاسان مجبور به استفاده از نوردستی برای تعیین قرار گرفتن در معرض مطلوب بودند.

  • امروزه، هر DSLR یک متر نور یکپارچه دارد که به طور خودکار نور منعکس را اندازه گیری می کندو نوردهی بهینه را تعیین می کند.
    شایع ترین روش های اندازه گیری در دوربین های دیجیتال امروزه عبارتند از:
  1. اندازه گیری ماتریس (نیکون)، همچنین به عنوان سنجش ارزش گذاری (کانن) شناخته می شود
  2. مرکز اندازه گیری وزن
  3. اندازه گیری نقطه

بعضی از مدل های Canon EOS همچنین “اندازه گیری جزئی” را ارائه می دهند،
که شبیه به نقطه عطف است، به جز مساحت پوشیده شده بزرگتر است
(تقریبا 8٪ از میدان منظره یاب در نزدیکی مرکز در مقابل 3.5٪ در نقطه عطف).

  • هنگامی که در حالت دستی عکاسی می کنید، ویزور دوربین را می بینید –
    در داخل منظره یاب نگاه کنید و میله ها را به سمت چپ یا راست
    صفر در وسط می بینید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است.

اندازه گیری چیست

اگر شما دوربین خود را در یک ناحیه بسیار روشن قرار دهید، میله ها به سمت “+” می روند،
که نشان می دهد نوردهای بیش از حد برای تنظیمات فعلی آشکار وجود دارد.
اگر دوربین خود را در یک ناحیه بسیار تاریک قرار دهید، میله ها به سمت “-” می آیند، که نشان می دهد نور کافی وجود ندارد.
سپس با توجه به ویزور دوربین، شما می بایست سرعت شاتر خود را افزایش دهید یا کاهش دهید تا به “0” برسد که در معرض نوردهی قرار دارد.

ویزور دوربین نه تنها برای حالت دستی استفاده می شود – هنگامی که حالت دیگری مانند اولویت دیافراگم ، اولویت شاتر یا حالت برنامه انتخاب می کنید ،
دوربین به طور خودکار تنظیمات را براساس آنچه که از متر می خواند تنظیم می کند.

1) مشکلات اندازه گیری

  • هنگامی که صحنه به طور یکنواخت روشن می شود،دوربین های دوربین کار می کنند.
    با این حال، برای اندازه گیری نور در معرض نور می آید،
    زمانی که اشیاء با سطوح مختلف نور و شدت های مختلف وجود دارد،
    آن مشکل است و برای اندازه گیری نور به چالش کشیده می شود.
    به عنوان مثال، اگر شما تصویری از آسمان آبی را بدون ابر و یا خورشید در فریم می گیرید،
    تصویر به درستی در معرض قرار می گیرد،زیرا فقط یک سطح نور برای مقابله با آن وجود دارد.
    این کار کمی سخت تر می شود اگر چند ابر را به تصویر اضافه کنید
    – متر اکنون نیاز به ارزیابی روشنایی ابرها در برابر روشنایی آسمان و سعی دارد تا نوردهی بهینه را تعیین کند.
    به عنوان یک نتیجه، دوربین دوربین ممکن است تا آسمان کمی به منظور صاف کردن ابرهای سفید را روشن کند –
    در غیر این صورت، ابرها به نظر می رسد بیش از حد سفید یا “overexposed”.

چه اتفاقی می افتد اگر شما یک کوه بزرگ را به صحنه اضافه کردید؟
در حال حاضر دوربین متر می بیند که یک شیء بزرگ است که بسیار تاریک است (نسبت به ابرها و آسمان)،
و سعی می کند چیزی در وسط پیدا کند، به طوری که کوه نیز به درستی در معرض قرار گرفته است.
به طور پیش فرض، دوربین دوربین به سطوح نور در کل قاب نگاه می کند
و تلاش می کند تا با قرار گرفتن در معرض نور های درخشان و تاریک تصویر قرار بگیرد.

اگر سؤال، نظر یا بازخورد دارید، لطفا آنها را در بخش نظرات  ارسال کنید.

2)   ماتریس و ارزیابی اندازه گیری

اندازه گیری ماتریس یا حالت اندازه گیری ارزش گذاری حالت پیش فرض در بیشتر DSLRs است.
این کار به طور مشابه به مثال فوق عمل می کند، با تقسیم کل فریم به چندین “ناحیه”،
که سپس همه آنها به صورت جداگانه برای نور و تاریکی تحلیل می شود. 


  • یکی از عوامل کلیدی(علاوه بر رنگ، فاصله، سوژه ها، برجسته و غیره) که روی اندازه گیری ماتریکس تاثیر می گذارد، نقطه نقطه کانونی دوربین است.
    پس از خواندن اطلاعات از تمام مناطق فردی، سیستم اندازه گیری به جایی که در فوکوس متمرکز شده و به نظر می رسد مهم تر از همه مناطق دیگر.
    متغیرهای زیادی در معادله استفاده شده اند که از سازنده به سازنده متفاوت است.
    برای مثال نیکون همچنین داده های تصویر را به یک پایگاه داده از هزاران عکس برای محاسبه نوردهی مقایسه می کند.

تمام نقاط

شما باید از این حالت برای اکثر عکاسی خود استفاده کنید،
زیرا معمولا در تعیین معرض صحیح، کار خوبی انجام می شود.
من حالت اندازه گیری دوربین را بر روی ماتریس اندازه گیری برای اکثر نیازهای عکاسی من،از جمله چشم انداز و عکاسی پرتره.

3)اندازه گیری مرکزی

  • استفاده از کل قاب برای تعیین قرار گرفتن در معرض صحیح همیشه مطلوب نیست.
    چه می شود اگر سعی می کنید یک عکس از یک فرد با خورشید پشت سر بگذارید؟
    این جایی است که اندازه گیری مرکز می تواند مفید باشد.
    مرکز اندازه گیری وزنی نور را در وسط قاب و محیط اطرافش ارزیابی می کند و گوشه ها را نادیده می گیرد.
    در مقایسه با اندازه گیری ماتریکس،
    مرکز اندازه گیری وزنی به نقطه کانونی که انتخاب می کنید نگاه نمی کند و تنها منطقه وسط تصویر را ارزیابی می کند.

 

اندازه گیری مرکزی

هنگامی که می خواهید دوربین را به واسطه فریم اولویت بندی کنید،
از این حالت استفاده کنید، که برای پرتره نزدیک و افراد نسبتا بزرگ که دروسط فریم قرار دارند، عالی است.
به عنوان مثال، اگر شما در حال گرفتن یک عکس از یک فرد با خورشید در پشت او هستید،
این حالت چهره فرد را به درستی در معرض دید قرار می دهد،
هر چند که همه چیز دیگر احتمالا به شدت بیش از حد ظاهر می شود.

4) اندازه گیری نقطه

  • اندازه گیری نقطه تنها نور را در اطراف نقطه تمرکز خود بررسی می کند و همه چیز را نادیده می گیرد.
    این یک منطقه / سلول واحد را ارزیابی می کند و بر اساس آن منطقه محاسبه می شود، هیچ چیز دیگری.
    من شخصا از این حالت برای عکاسی پرنده خودم استفاده می کنم،
    زیرا پرندگان اغلب یک منطقه کوچک از قاب را اشغال می کنند و
    من باید اطمینان حاصل کنم که آنها را به درستی در معرض نور قرار داده یا تاریک می بینم.
    از آنجا که نور در جایی که نقطه تمرکز نقطه را ارزیابی می کند،
    می توانم دقیقا قرار گرفتن در معرض پرنده را حتی زمانی که پرنده در گوشه فریم باشد، دریافت کنم.

همچنین اگر شما یک تصویر از یک فرد راباپشت خورشید گرفتار کنید،
اما قسمت کوچکی از قاب را اشغال کرده است،
بهتر است از حالت اندازه گیری نقطه به جای آن استفاده کنید.
هنگامی که افراد شما فضای بیشتری را از دست نمی دهند،
با استفاده از حالت های اندازه گیری ماتریس یا مرکز می توانید به صورت یک شبح، اگر موضوع روشن بود.
اندازه گیری نقطه ای عالی است برای موضوعات پشت این موضوع مانند.

اندازه گیری نقطه ای

 

مثال خوبی از استفاده از اندازه گیری نقطه هنگام عکسبرداری از ماه است .
از آنجا که ماه یک قسمت کوچکی از قاب را می گیرد و آسمان در اطراف آن کاملا تاریک است،
بهتر است از اندازه گیری نقطه ای استفاده کنید- به این ترتیب، ما فقط به سطح نور از ماه و هیچ چیز دیگری نگاه می کنیم.

  • بعضی از DSLR ها مانند Canon 1D / 1Ds قادر به اندازه گیری چند نقطه ای هستند
    که اساسا اجازه می دهد تا چندین نقطه رابرای اندازه گیری نور انتخاب کند
    و مقدار متوسط ​​برای قرار گرفتن در معرض خوب راارائه دهد.

 نحوه تغییر حالت اندازه گیری دوربین

متاسفانه، این نه تنها از تولید کننده به سازنده، بلکه از مدل به مدل متفاوت است.
به عنوان مثال، در Nikon D5500 از طریق تنظیمات منو (دکمه اطلاعات) انجام می شود.
در دوربین های حرفه ای مانند Nikon D810 و Nikon D5، یک دکمه جداگانه در شماره گیری بالا سمت چپ برای اندازه گیری دوربین وجود دارد.
تغییر اندازه گیری در دوربین های کانن نیز از مدل به مدل متفاوت است،
اما به طور کلی آن را از طریق یک ترکیب کلید (دکمه “تنظیم”)،
منوی دوربین و یا یک دکمه اندازه گیری اختصاصی نزدیک به LCD بالا انجام می شود.

اگر سؤال، نظر یا بازخورد دارید، لطفا آنها را در بخش نظرات  ارسال کنید.

فصل8:حالت های دوربین 

 

پست های مرتبط

1 دیدگاه

نظر دهید